Start In China

Het was een heel bureaucratisch gedoe, maar uiteindelijk is het gelukt met het paspoort (tenminste, dat hopen we) en gisterenavond is Xiaoxiong weer terug in Shenzhen. In de fotogallerij staan wat foto’s van haar bezoek aan enkele vrienden, vliegeren, de snelle magnetische Maglev-trein en het vliegtuig-eten. Op de heenweg was er een vertraging van zo’n 30 minuten en op de terugweg 40 minuten, niets onoverkomelijks dus. Op maandag moest Xiaoxiong dus naar het politiebureau in Kun Shan om een paspoort aan te vragen. Kun Shan ligt op zo’n anderhalf uur reizen van haar logeeradres in Shanghai en ze moest er dus vroeg uit.

Bij aankomst bleek de bureaucratische nachtmerrie erger te zijn dan was verwacht. We hadden thuis de formulieren (gedownload van Internet) al ingevuld, maar dat bleek niet te voldoen omdat er geen barcode op stond. Vervolgens waren de foto’s niet de juiste afmetingen, terwijl ze daar expliciet om gevraagd had bij de fotozaak. Haar ID-kaart was ook te oud en daar moest dus zogenaamd ook een nieuwe versie van verschijnen. Vervolgens een stapel formulieren doorwerken, maar dat was nog niet het enige. Regelmatig waren er mensen die voordringen of bekenden zagen voorin de rij en daar gewoon bij gingen staan. Zulke mensen heb je overal ter wereld, maar in China is het er zeker niet beter op. Om 17 uur was Xiaoxiong eindelijk klaar, maar toen bleek dat het politiebureau geen cash geld accepteerde en dat ze met een invoice naar de lokale Bank of China moest gaan om daar te betalen. Volgende dag dus weer terug naar Kun Shan. Ook wilden ze het paspoort niet opsturen per post, terwijl dat in andere gebieden wel gewoon kan.

Kortom; het politiebureau van Kun Shan zit nog stevig vast in de oude communistische stijl van werken. Er waren bijvoorbeeld twee rijen voor Chinezen en dan een rij voor Taiwanezen en buitenlanders. Die laatste rij was volledig leeg, maar de dames achter het loket besloten dan niet wat Chinezen uit de extreem lange rijen te helpen, nee ze zaten gewoon te wachten. Dit zou allemaal nog niet zo erg zijn, ware het niet dat deze overheidsmedewerkers goed betaald worden voor hun ‘klantvriendelijkheid’. Ze hebben geen enkele reden om maar iets te doen, want ze worden toch goed betaald en nooit ontslagen (of je moet extreme fraude plegen). Wie dus in Nederland ooit nog klaagt over bureaucratie, moet maar eens terugdenken aan de ervaringen van Xiaoxiong. 7 uur wachten op een paspoort dat je dan niet kan laten opsturen en kan betalen in een stad op meer dan twee uur vliegen afstand.