Start In China

Ik heb het er met mijn vriendin eens goed over gehad. Hoe dat nu zit met de Chinese kijk op wat er allemaal aan de hand is. Erg verhelderend moet ik zeggen en ik geloof dat ik mijn eigen standpunt ook klaar heb

Hierbij ‘de lessen van Thijs Terlouw in China’

1. Al het negatieve wat een buitenstaander zegt over China, wordt door Chinezen als een aanval op China gezien.
Uitleg : als je iets zegt wat overduidelijk fout is in China, dan kun je er toch op rekenen dat Chinezen hun eigen land gaan verdedigen, hoewel ze het onderling misschien best met je eens zouden zijn. Dit komt doordat men de indruk heeft dat Westerlingen zich cultureel/moreel superieur achten aan Chinezen.

2. Nationalisme zit er echt diep ingebakken bij de meeste Chinezen. Het wordt als iets positiefs ervaren en men heeft niet de indruk dat de overheid dit actief bevordert. Nationalisme kan positief zijn (bijvoorbeeld tegen de Japanners tijdens de bezetting van China), maar het kan ook heel stom zijn (zie punt 1) of zelfs gevaarlijk. Gelukkig zijn er ook Chinezen die dat inzien. Tip voor een goed artikel dat inzicht geeft in de Chinese manier van denken!

3. Chinezen geven niets om internet-censuur; sterker nog, de meeste Chinezen denken dat de overheid het internet moet censureren. Zie dit onderzoek. Als een Westerling zich dan zo druk maakt over de verschrikkelijke overheid in China, dan is het goed in het achterhoofd te houden dat een Chinees dat heel anders beleeft. Niet alles kan door een Westerse bril bekeken en be(/ver)-oordeeld worden. Ik vind het als Westerling natuurlijk nog steeds bijzonder raar dat de overheid voor mij kan bepalen wat ik wel en niet mag zien. Gelukkig is wikipedia (tijdelijk?) weer toegankelijk

4. Er wordt wel degelijk uitgebreid gediscussieerd over Tibet en de Westerse berichtgeving. Door het onprofessionele gedrag van bepaalde Westerse media is helaas in China een beeld ontstaan dat alle Westerse media anti-China zijn en is het nationalisme toegenomen. Op mijn werk merk ik ook dat men flink discussieerd. Ik zeg dan gewoon wat ik altijd zeg: elke journalist moet zijn werk goed doen, al werkt hij bij CNN of bij CCTV. Helaas gaan beide kanten nogal eens de fout in (al dan niet gecensureerd). Chinezen weten natuurlijk dat de media in China gecensureerd worden, maar tegelijkertijd denkt men (zeker nu) dat in elk land de media door de politiek worden beinvloed.

5. Chinezen hebben de hoop grotendeels opgegeven dat ze invloed kunnen uitoefenen op de overheid. Jonge Chinezen hebben misschien jeugdige moed, maar des te ouder men wordt, des te meer ziet men in dat men geen invloed kan uitoefenen denk ik. Omdat men geen invloed heeft, is discussieren erover vermoeiend en is nieuws erover niet interessant. Het is een soort gevoel van neerleggen bij het onvermijdbare.

6. Westerse landen bemoeien zich teveel met zaken van andere landen. Het wordt als positief gezien dat China dat niet doet. Ik geef dan altijd maar het voorbeeld van de corrupte Afrikaanse landen waar wel ingegrepen moet worden om de inwoners van die landen te helpen. Het koloniale verleden van vele Westerse landen is ook algemeen bekend en doet hun imago ook geen goed. Ik reageer daarop door het gewoon toe te geven dat zaken als slavenhandel een zwarte bladzijde in de geschiedenis van Nederland zijn. Het is volgens mij beter om slechte kanten van Nederland gelijk te erkennen, dan proberen het goed te praten.

7. Als jij mij niets aandoet, doe ik jou niets aan. Dit princiepe leeft in China ook heel sterk. Het hangt een beetje samen met diverse voorgaande punten. Met de kritiek op China heeft men het gevoel dat de Westerse landen zijn begonnen en dat men zich moet verdedigen.

8. Je moet een Chinees niet constant iets vragen, maar hem zelf met de oplossing laten komen. Dit om gezichtsverlies te voorkomen of om de persoon zelfs ‘gezicht’ te geven. Wanneer Westerse landen dus hard tegen China schoppen om de situatie in Tibet te verbeteren, of de mensenrechten te verbeteren, dan heeft dat eerder een averechts effect ben ik bang.

Met al deze kennis op zak, is het eenvoudiger om de verschillen tussen Oost en West te overbruggen. Mijn standpunt :
1. Tibet : als er een historische basis voor is (zoveel weet ik niet van de geschiedenis) en als de meeste Tibetanen dat willen (een of andere stemming is daarvoor nodig) en als de Tibetanen dan een democratische regering krijgen (niet slechts door de Dalai Lhama geregeerd), dan is het zeker iets voor onafhankelijkheid te zeggen. Dat wil niet zeggen dat Tibet beter ervan af is, of dat het geen problemen geeft voor China, maar het is iets waarmee geleefd zou moeten kunnen worden. Kans dat dit gebeurt? 0,0001%. Een grote vorm van zelfstandigheid is echter een andere optie die me realistischer lijkt. Wellicht is dat een goede middenweg.

2. Mensenrechten: China verbetert de situatie op dit gebied al heel lang. Enkele top officials in de overheid (Hu bijv.) lijken me echt goede figuren. Helaas zijn er ook enkele top officials dit het omgekeerde zijn. Met name op lokaal niveau is er nog het nodige mis. Net als onder de keizers, rijkt de invloed van Beijing helaas nog niet zo ver dat alle misstanden voorkomen worden. Het gaat echter de goede kant op en er is steeds meer openheid. Ik heb vertrouwen dat China in haar eigen tempo verbeteringen zal blijven doorvoeren.

Hopelijk zorgt dit voor wat meer duidelijkheid. Extremen zijn er genoeg, ik geef de voorkeur aan wat meer nuances. En als sportliefhebber zie ik graag een mooie Olympische Spelen!