We hebben nogal wat beleefd de afgelopen dagen. Vrijdag was het jaarlijkse Tencent kerst-diner en feest.
Kerstboom op het pleintje voor het nieuwe Tencent kantoor
Het stadium in Bao’an was weer volledig gevuld en de voorstellingen van de verschillende departementen waren leuk. Het feest was weer laat afgelopen en we waren pas weer thuis rond een uur of 1 ’s nachts.
Aandacht voor Michael Jackson in verschillende programma’s
Bekende Chinese zanger, ik herkende alleen het lied
Presentatrice met QQ
Sketch op basis van populaire Chinees-Japanse film
Zaterochtend konden we ook niet uitslapen, want we hadden een weekendje in HongKong gepland. Xiaoxiong had nog wat geld over in een Ctrip-kaart van vorig jaar en dat moest even opgemaakt worden 
’s Ochtends stonden we dus weer vroeg op en namen we een taxi naar de grensovergang bij HuangGang. Het was daar echt super druk met Chinese toeristen (zowel individueel als groepen) die allemaal naar Hong Kong gingen. Nadat we een tijd in de rij hadden gestaan, eindelijk door de douane . Vervolgens was het wat lastig om uit te vinden waar we onze bus-reserveringen konden omwisselen voor bus-tickets, maar toen dat eenmaal gelukt was reden we met een prima bus in een paar minuten naar de douane van Hong Kong. Daar natuurlijk weer in de rij wachten, maar ging nog redelijk vlotjes en weer de bus in, ditmaal naar HongKong Central en toen via ondergrondse en taxi naar ons hotel.
In Hong Kong hebben we voornamelijk geshopt - iets dat eigenlijk ook de enige reden is om naar HongKong te gaan geloof ik. En dan natuurlijk cosmetica, want iedere Chinese vrouw weet dat in Hong Kong de cosmetica goedkoper is dan op het vasteland. In elke kleine drogisterij-winkel / supermarkt zie je dan ook drommen Chinezen met tassen vol spullen. Behalve cosmetica worden ook bepaalde Chinese medicijnen ingeslagen en de echt rijke Chinezen gaan natuurlijk inslaan bij Gucci, Louis Vuitton, Chanel, Prada, Coach etc. Je zult het bijna niet geloven, maar er staan dus gewoon rijen bij deze winkels! Natuurlijk deels “kijken-kijken-niet-kopen”, maar velen lopen met tassen vol naar buiten! Wanneer je dit ziet en je hoort het Mandarijnse accent, dan snap je waar de corrupte ambtenaren hun geld komen uitgeven
lange rij bij Gucci
…en bij Louis Vuitton
…en bij Prada
Enfin, verder in Hong Kong nog naar de bioscoop geweest. “Avatar” was echt super mooi. Verhaal was (natuurlijk) niet heel orineel, maar het 3D beeld was echt fantastisch en de stoelen waren lekker ruim. Ik hoop dat er nog een vervolg komt! Sinds zaterdag-ochtend had ik echter langzaam een beetje last van m’n keel gekregen en voelde me minder goed zondagmiddag, dus we gingen niet te laat weer terug naar Shenzhen. MTR genomen naar Luohu en daar de grens met HK weer gepasseerd. Vervolgens naar de Chinese grens lopen en ohjee, daar gebeurde het! Ik had netjes mijn entry&exit-papieren ingevuld en de rij voor de paspoort controle was lekker kort, dus er leek niets mis te kunnen gaan. Er stond alleen iemand temperatuur te controleren. Ik dacht nog, ik zal toch geen koorts hebben… En jawel… eerst aan de rechterkant gemeten. Hij keek wat verwonderd. Toen aan de linkerkant, meting aan collega laten zien, toen in midden voorhoofd. Foute boel! Ik moest mee met zijn collega naar een klein kantoortje en snel een mondkapje opzetten. Daar werd wederom mijn temperatuur gemeten en ik bleek werkelijk koorts te hebben, niet zo weinig ook: 38.9C!
Oops dacht ik toen, het zal me toch niet overkomen dat ik in quarantaine moet? De Chinese official stelde me wat vragen (gelukkig in het Engels) over mijn symptomen zoals waar ik last van had. “Droge keel” was volgens mij iets anders dan “sore throat” dus ik dacht daar moet ik mee weg kunnen komen. Ik had namelijk op de gezondheidsverklaring niets aangevinkt van de symptomen. Als ik plots iets ging veranderen, dan zag dat er wellicht verdacht uit. Wanneer waren mijn symptomen begonnen? Nou weet ik niet precies wat de incubatie-tijd voor H1N1 is, maar ik gaf natuurlijk vrijdag-avond aan (toen ik nog in Shenzhen was). Verder waar ik was geweest en wat ik voor werk deed. Gelukkig kon ik zeggen dat ik slechts twee dagen in HongKong was geweest en in Shenzhen werkte. Of ik alleen reisde (nee, samen met Chinese vriendin) en of ze die konden bereiken. Dat voelde fout aan, maar ik had werkelijk haar telefoonnummer niet en de accu in mijn telefoon was leeg, dus ik zei dat ze aan de andere kant stond de wachten op me en dat ze geen symptomen had. Ze namen nog met een wattenstokje wat bacterien en uiteindelijk bleek de man helemaal niet de verkeerdste niet want de diagnose was dat ik waarschijnlijk een verkoudheid had opgelopen. Daar was ik het natuurlijk helemaal mee eens. Ik kon kiezen om direct naar een ziekenhuis te gaan of zelf iets te regelen volgende week. Laatste optie natuurlijk gedaan, en kreeg een speciale stempel en dit keer mocht ik de grens over (met mondkapje). Xiaoxiong natuurlijk hardstikke ongerust, maar ik vond het wel een belevenis. Eenmaal thuis hebben we ook de temperatuur gemeten en we kwamen ook tot 39.0C dus ik heb wat medicijnen genomen en snel naar bed gegaan. Maandagochtend was de koorts verdwenen en voelde ik me alweer een stuk beter.
Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is daarom ook om vroeger naar bed te gaan en minder lang te werken in het nieuwe jaar. Ohja, en om niet meer naar HongKong te gaan
