Start In China

Het zal immers voor velen geen verrassing meer vormen, maar WE GAAN TROUWEN. Ik denk dat de hele familie het al binnen een paar minuten wist nadat ik het mijn moeder had verteld, maar schijnbaar is men toch nog benieuwd naar de details

Eigenlijk wilden de ouders van Xiaoxiong al vanaf het begin dat ik in China was, dat wij gingen trouwen. Daar had ik echter geen behoefte aan en Xiaoxiong had daar gelukkig begrip voor. Eerst maar eens een tijd samenwonen en dan komt alles vanzelf wel is mijn overtuiging. Inmiddels was de druk vanuit ouderlijke kringen om te trouwen al afgenomen. Ik was immers nog steeds niet ontsnapt naar Nederland, had een goede baan en nu zelfs een huis. Alles gaat dus OK. Eigenlijk weinig zorgen aan ons hoofd en dus was volgens mij een goed moment aangebroken. Alleen… dan moet je nog iets orgineels verzinnen. Lastig!

Nou leek het mij altijd al leuk om een keer naar India te gaan. Als we binnenkort zouden gaan trouwen, dan waarschijnlijk ook een keer naar Nederland en dan zijn er weer weinig vakantiedagen over en wie weet wat je nog meer moet regelen enz. Zo dacht ik twee vliegen in een klap te slaan: een leuke vakantie na onze verhuizing en een romantische plek om ‘het’ te vragen. Ik twijfelde nog wel over de plek, maar toen we eenmaal bij de Taj Mahal waren waren de twijfels weg. Ik had verwacht dat het zou tegenvallen, maar het is met recht een van de mooiste gebouwen ter wereld en natuurlijk het monument van de liefde.

We hebben eerst foto’s genomen en de Taj Mahal bezichtigd. Daarna liepen we terug en stelde ik voor om op een bankje te gaan zitten aan de zijkant, waar het wat rustiger was. Helaas helaas… toen ik inmiddels voldoende moed had verzameld, kwam eerste een schoonmaker langs. Toen die eindelijk klaar was met vegen, had een Indische tourgids het bankje naast ons ontdekt en leidde hij pa, ma en verveelde zoon erheen. Weg romantische setting Even later nog meer toeristen op een bankje niet ver weg. Verkassen dus!

We liepen dus weer wat verder en gelukkig had ik nog een verlaten bankje in het park rondom de Taj Mahal ontdekt. Ik stelde voor om weer even te gaan zitten. Xiaoxiong natuurlijk verrast, want we hadden net 20 minuten op een bankje gezeten en we waren nu een 150 meter verder. Maar het zag er goed uit, geen toeristen, geen schoonmakers, helemaal rustig, perfect weer, uitzicht Taj Mahal en toen heb ik Xiaoxiong dus eindelijk ten huwelijk gevraagd. Xiaoxiong keek me vol verbazing aan toen ik het vroeg. Eerste reactie: ‘are you serious?’ met haar mond op de grond. Achteraf zei ze dat ze er wel aan gedacht had, maar ze was er niet op voorbereid. Gelukkig zei ze heel snel ‘ja’ en kon ik weer gaan zitten voordat heel India ons kwam bewonderen. Ik had nog geen ring gekocht, maar dat hebben we later goedgemaakt door een tijdelijke ring te kopen. Dat doen we dan in Shenzhen of misschien Hong Kong.

We zijn van plan om het begin volgend jaar allemaal officieel te maken. Tencent heeft echter een regel dat werknemers niet met elkaar mogen trouwen. Daarom moeten we onze plannen angstvallig geheim houden. Bizar natuurlijk, maar wel erg lastig en vervelend voor ons (en enkele andere koppels in Tencent). We werken niet op dezelfde afdeling en we hebben beide geen leidinggevende functie, we helpen elkaar alleen, dus eigenlijk zou Tencent het moeten toejuichen. Enfin, we gaan proberen wat aan die regel te doen, maar anders moet een van ons een andere baan zoeken. Dat doen we dan natuurlijk pas nadat we de eindejaars uitkering hebben gekregen (als die nog bestaat na deze economische tsunami).

We denken er nu over om net na Chinees Nieuwjaar (rond begin februari 2009) te gaan trouwen in China. We zouden het ook leuk vinden om in Nederland te trouwen, maar dat blijkt buitengewoon lastig te zijn. Ik heb afgelopen weekend gezocht naar de procedure en ervaringen van andere ‘mixed couples’ en met ondertrouw, het regelen en legaliseren van alle papieren enz kan het gerust weken of maanden duren. Daar hebben wij geen zin in en geen geld en tijd voor. We gaan dus eerst in China trouwen. Hier moet het in een uurtje rond zijn: je gaat naar een kantoor, levert wat papieren in, foto maken en klaar. Vervolgens moeten we een keer een feestje geven hier in China en daarna zullen we een keer naar Nederland komen. Er is een termijn van 3 maanden bij Tencent waarbinnen je moet zeggen dat je getrouwd bent. Dat betekent dus rond april ergens hopelijk een bezoekje aan Nederland. We moeten dit echter nog allemaal precies uitzoeken, dus definitieve data zoeken we later nog wel op.

Belangrijkste is dat we het nog prima naar ons zin hebben samen. En dus vanaf volgend jaar ‘officieel’ samen

Nog twee foto’s van de historische plek :

het bankje

saampies op de foto

Enkele weken geleden, voor onze vakantie naar India, werd aangekondigd dat ons oude management bureau van ons appartementen complex af wilde en de zaken overdeed naar een ander bedrijf. Dat klonk niet zo goed, maar blijkt super goed uit te pakken. Het nieuwe bedrijf heeft de muren in het trappenhuis al opnieuw gewit en de trapleuning is ook opnieuw geverfd. Buiten is de haag verdwenen en heeft men daar nu beton gestort. Vooruitgang, want voorheen zag ik geregeld muizen of ratten daar rondscharrelen. We hebben nu ook veel betere vuilnisbakken en we krijgen zelfs een slagboom bij de ingang om ongewenste auto’s buiten te houden. Ook het kantoortje beneden is een stuk opgeknapt en er is een nieuw mededelingen-bord gekomen. Ik zag ze ook al bezig met de parkeerplaatsen.

In de buurt wordt ook druk gebouwd aan een metro-uitbreiding en als die klaar is wordt deze locatie nog interessanter. Afgelopen week las ik dat Shenzhen het hele metro/light-rail stelsel gigantisch wil gaan uitbreiden: tot meer dan 400km in 2020. Dat zou meer dan 5x de lengte van HK worden! Eerst zien, dan geloven, maar het is duidelijk dat Shenzhen niet stilzit. Ook het high-tech park wordt nog steeds flink uitgebreid, dus er komen steeds meer mogelijkheden in Shenzhen

We hebben eindelijk de tijd genomen om een deel van ons reisverslag van India online te zetten. We hebben zoveel meegemaakt en gezien dat we slechts de eerste dagen hebben beschreven. De rest (inclusief meer foto’s, praktische tips etc) volgt later.

Ik heb vandaag voor het eerst in weken weer Chinese melk gekocht. Geen prijsverlaging helaas: 2.90 yuan voor een kartonnetje verse melk. Op poedermelk en lang-houdbare melk worden nog flinke korting gegeven. Volgens mij is melk op dit moment het veiligste product in China, want iedereen controleert het nu goed. Blijft raar dat het melamine-schandaal de minister zijn baan niet heeft gekost.

Xiaoxiong is donderdag vertrokken naar Hunan voor het jaarlijkse Tencent-uitje. Ze komt zondag weer terug, dus tot vanavond wellicht McDonalds eten Waarschijnlijk kan ik dit jaar niet mee. Mijn team ging namelijk naar Hunan toen ik in India zat. Drie anderen in mijn team zijn ook nog niet geweest en onze secretaresse heeft geloof ik weinig zin om een ander departement voor ons op te zoeken waar wij ons bij kunnen aansluiten. Jammer, want het eten in Hunan moet erg goed zijn.

Op het werk gaat het project gestaag vooruit. Ik ben tevreden over mijn aandeel. Mijn server lijkt stabiel en snel (genoeg). Erlang is echt heel prettig om mee te werken. Ik begin langzamerhand Erlang OTP steeds beter onder de vingers te krijgen. Misschien dat ik over een paar weken begin met wat meer C++ code. Dat is nodig om mijn expertise-niveau binnen Tencent weer een stapje hoger te krijgen (en dus meer geld te verdienen ).

Afgelopen weekend is Jeroen (vriend en klasgenoot sinds de basisschool) samen met zijn vriendin Marein bij ons op bezoek geweest. Jeroen en Marein zijn onderzoekers (medische biologie) en waren voor een congres in Japan geweest. Op de terugvlucht een overstap in Hong Kong en aangezien wij op een steenworp afstand van Hong Kong wonen, kwamen ze ook even bij ons langs.

Ze kwamen vorige week vrijdagavond laat aan in Shenzhen. We hadden nog niet eerder gebruik gemaakt van de grensovergang HuangGang, maar het bleek super handig (voor ons dan). Zaterdag hebben we ze Shenzhen laten zien: van SEG en warenhuizen tot Deng Xiaopeng, Citizen’s Center en de bibliotheek. Zondag mangrove forest (langs het water), het Tencent kantoor en een beetje relaxen. Tussendoor hebben we ze Sichuan, Jiangxi en Cantonees eten laten proberen. Het was een erg gezellig weekend en erg leuk dat ze de moeite hebben genomen om langs te komen - ze zijn in totaal 3 keer bij de Chinese ambassade in Den Haag geweest omdat de eerste 2 keer de rij wachtenden te lang was en ze niet meer binnen werden gelaten.

Ik wist trouwens niet dat de Albert Heijn zulke lekkere caramel/roomboter stroopwafels maakte zeg! Goddelijk!

Shenzhen by night

We zijn vandaag weer teruggekomen uit India. Vanochtend 03:00 lokale tijd in India (05:30 China) vertrok het vliegtuig weer vanuit Delhi naar Guangzhou. In totaal zijn we twee weken in India geweest en dankzij de zorgvuldige planning vooraf - en de nodige nachttreinen - hebben we heel veel gezien in deze betrekkelijk korte periode. Van de heilige rivier de Ganges in Varanasi tot kameel safari in de Thar woestein van Jaisalmer… we hebben het allemaal gedaan. Veel politie, veel gezien, weinig slaap. Later meer!