spacer.png, 0 kB

The weather

Shenzhen Weer
Alltop, all the top stories
spacer.png, 0 kB

Start In China blog

Bank of China pinpas 

woensdag, 29 maart 2006

Ik heb zondag een pinpas aangevraagd bij de Bank of China. Hoewel dit niet de grootste bank is in China of in Shenzhen (Merchants bank is bijvoorbeeld groter hier), is het wel erg handig. Op iets meer dan honderd meter zit namelijk een klein filiaal en ze hebben daar ook twee pinautomaten. Het aanvragen van de pinpas ging erg makkelijk. Een kwestie van invullen van een (erg groot) formulier dat volledig in het Chinees was. Gelukkig kon Xiaoxiong me precies uitleggen wat ik moest invullen en waar ik moest tekenen. Bij de aanvraag werd tevens een kopie gemaakt van m’n paspoort en toen moest ik nog 15 yuan betalen voor de pinpas.

Nu moet ik alleen nog uitvinden hoe ik mijn pinpasnummer verander, want dit zescijferige nummer is echt niet te onthouden. Ook is het handig als ik eens wat geld op m’n bankrekening zet. Helaas hebben we bij de aanvraag aangegeven dat ik geen ‘telephone banking’ wilde. Achteraf kwamen we erachter dat daarmee naast telefoon-bankieren ook internet-bankieren wordt bedoeld. Dat moet ik dus opnieuw aanvragen. Een ander nadeel is dat ik met deze pinpas geen geld kan opnemen in Hong Kong, maar wel kan betalen in winkels. Wellicht dat één van de andere grote banken (Agricultural Bank of China, China Merchants Bank, China Construction Bank, Industrial and Commercial Bank of China) een betere pinpas heeft. Voorlopig voldoet deze pas prima en als ik een andere kaart nodig heb, dan vraag ik gewoon weer een nieuwe aan :)

-update; we zijn erachter gekomen. Je kan ook bij de BoC je online opgeven voor internetbankieren. Je moet als buitenlander daarbij je paspoortnummer invullen. In mijn paspoort staat het echter met hoofdletters aangegeven en dat hadden wij dus precies zo overgetypt. Blijkbaar had men aan de balie echter mijn paspoortnummer met kleine letters getikt en daardoor konden we niet inloggen. Dat is nu allemaal gelukt en ik heb zelfs wat geld op m’n bankrekening staat. Wel 300 yuan in totaal ;)

Copy-Watch? Tailor made suit sir? 

zaterdag, 25 maart 2006

Ik ben gisteren weer teruggekomen uit Hong Kong (fotos). De reis naar HK is erg eenvoudig. Eerst bus 204 genomen naar Window of the World en daar de ondergrondse naar Luo Hu (Lo Wu). Dat duurde in totaal een uur en toen was ik bij de grens in Luohu-district. Na het invullen van een departure-formuliertje en controle van mijn paspoort kon ik een stukje niemandsland in. Daar wandel je over een overdekte brug naar een ander gebouw aan de andere kant van de rivier die HK en Shenzhen scheidt. Vervolgens vul je weer een entry-forumulier in voor toegang tot HK, wordt je paspoort nogmaals gecontroleerd en dan sta je in HK. Gelijk nadat je de grens over bent kun je geld pinnen of wisselen en zie je al de borden voor de trein naar HK. Deze trein rijdt om de paar minuten en brengt je in zo’n 45 minuten in het centrum. Het ticket van Lu Wo naar Tsim Sha Tsui East Station in Kowloon kostte 36.50 HK Dollar.

In het centrum moest ik me even oriŽnteren, maar de route naar het visum-bureau was eigenlijk erg eenvoudig. Blijkbaar moest ik echter voor een “1-year multiple entry visum” een kleurenfoto meebrengen. Die moest ik buiten dus even laten maken (15 foto’s voor 15 HK dollar, dankzij speciale aanbieding). Het visum zelf zou de volgende dag al klaar zijn en kostte slechts 750 HK$ en om 10:30, zo’n drie uur na mijn vertrek vanuit huis, stond ik alweer buiten. Vervolgens op zoek gegaan naar Garden Hostel op 58 Nathan Road op de derde verdieping. Het is een bijzonder gebouw met allemaal kleine winkeltjes en productie-kamertjes. Je kunt het best de trap nemen naar de derde verdieping, want de lift is bijzonder traag en vaak vol.

Garden Hostel is een klein hostel maar goed schoon en niet duur: 60 HK$ per nacht in de dormitory (’slaapzaal’). Van een zaal is niet echt sprake, aangezien het gewoon twee stapelbedden in een klein kamertje zijn. Er zijn veel buitenlanders en de beheerder spreekt ook prima Engels. Overigens spreken de meeste mensen goed Engels in Hong Kong, een verademing na Shenzhen :)

Die dag ben ik naar het Science Museum geweest (tegenover mijn visa-bureau) en dat kan ik iedereen afraden tenzij je kleine kinderen hebt. Het is helemaal ingesteld op het aanraken van dingen en veel uitproberen en voor mij totaal oninteressant. Gelukkig was het wel gratis, want blijkbaar zijn het History Museum en het Science Museum op woensdag gratis toegankelijk (tip!). Verder ben ik na het Science Museum naar Temple street gewandeld, maar daar was ik te vroeg aangezien de meeste stalletjes op de markt pas na zeven uur ’s avonds opengaan. Vervolgens via Nathan Street naar de Star Ferry gegaan en een kort bezoekje gemaakt aan HK Island waar ik een kleine pizza heb gegeten en rond heb gekeken.

De volgende dag eerst goed uitgeslapen van al het wandelen en toen naar het History Museum geweest voordat ik mijn visum ging ophalen. Dat History Museum is veel interessanter en de diverse video’s (ook in Engels) zijn leuk en informatief om te kijken. Je leert echt een hoop over de geschiedenis van Hong Kong. Je moet echter wel oppassen dat je niet tegelijk met een groep krijsende kinderen in dezelfde zaal, of liever zelfde verdieping bent! Ik werd namelijk op de hielen gezeten door een groep kinderen uit HK die blijkbaar een vragenformulier moesten invullen en dat lukt alleen als je zo snel mogelijk heen en weer holt en met je vriendjes en vriendinnetjes schreeuwend overlegt :S Ik bleef ze gelukkig het grootste gedeelte van het museum voor, maar aangezien ze zich veel sneller voorbewogen kreeg de meute me toch te pakken. Ik ben toen maar snel het museum uitgegaan en naar het visumbureau gegaan en daarna naar HK Island in de hoop daar wat inkopen te kunnen doen, rondkijken en wat avondfoto’s maken van de skyline. Helaas was het ook deze dag zwaar bewolkt, dus een bezoek aan Victoria Peak met de Peak tram zat er weer niet in. Op HK Island heb ik echter weinig betaalbare shops gezien in Central en ik had geen tijd om naar Stanley Market te gaan in het westen. Toen het donker was weer teruggegaan naar Kowloon en daar wat foto’s genomen vanaf de promenade van de lichtshow en een bezoek gebracht aan Temple Street market, dat vond ik echter tegenvallen (erg toeristisch en weinig leuks te koop). Op advies van Lonely Planet dus naar Granville Road gegaan en daar waren veel leuke en betaalbare kledingwinkeltjes. Daar heb ik in de uitverkoop bij enkele winkeltjes wat kleren gekocht voor Xiaoxiong.

Vrijdag ben ik weer vroeg naar huis gegaan, want het weer werd alleen maar slechter. Gelukkig had ik een paraplu bij me en de terugreis heb ik precies omgekeerd gedaan aan de heenreis. Alleen toen ik in Shenzhen was, bleek de ondergrondse niet 5 yuan te kosten, maar slechts 3 yuan. Ik vond het al zo raar, en toen ik wilde uitstappen bleek het poortje dan ook niet open te gaan. Blijkbaar heb ik (of het systeem) iets fout gedaan bij het selecteren van mijn eindbestemming. Gelukkig werd de domme buitenlander door de bewaker geholpen. In de bus had ik ook al geen idee hoe de bushalte heet waar ik moest uitstappen, dus toen ik twee yuan gaf aan de ticketmevrouw, was ze erg verbaasd. De halte vlakbij ons appartement herkende ik gelukkig ruim op tijd en sinds gisterenochtend zit ik weer lekker in Shenzhen.

Mijn gevoel over Hong Kong? Leuke skyline om een keer te zien, Victoria Peak moet zeker interessant zijn en Stanley Market is misschien ook wel leuk. Er zijn echter veel buitenlanders in Hong Kong en nog meer IndiŽrs! Op Nathan road wordt je elke paar meter lastiggevallen door een IndiŽr die je een namaak-Rolex of een tailor made suit probeert te verkopen. Bovendien zijn alle camera-winkels op Nathan road (en dat zijn er veel) erop uit om je op te lichten. Nergens worden prijzen aangegeven en ze vragen je gerust het dubbele van de echte waarde volgens Lonely Planet. Hong Kong heeft weinig te maken met China en de veelgeroemde mengelmoes van Oosten en Westen is zeker wel aanwezig, maar alleen toegankelijk voor de mensen met een paar miljoen (euro) op hun bankrekening. Geef mij voor de rest maar China :)

Op naar Hong Kong! 

dinsdag, 21 maart 2006

Morgenochtend vroeg ga ik naar Hong Kong om een nieuw visum te halen (1-year multiple entry). Als ik er toch ben, kan ik beter gelijk even gaan rondkijken en ik verwacht dus pas weer vrijdagavond terug te zijn. Misschien zie ik in HK ook nog enkele mensen die ik vorig jaar in Zuid-Korea heb ontmoet en waar ik nog steeds contact mee heb. De weersvoorspellingen zijn prima dus ik ga zeker wat foto’s maken. Ik ben van plan met de Star Ferry naar Hong Kong Island te gaan vanuit Tsim Sha Tsui (Kowloon). Natuurlijk even naar Victoria Peak met de beroemde Peak Tram en hopelijk ook langs Stanley Market. Misschien nog langs wat bekende winkelgebieden zoals Tsim Sha Tsui, Central, Admiralty en Causeway Bay, maar dat zie ik dan wel!

Zuidenwind 

zaterdag, 18 maart 2006

Een beetje plakkerig gevoel, muren die echt drijfnat zijn, een smerige vochtige vloer, de gang die spiegelglad is… voor Chinezen is het duidelijk wat er aan de hand is; de zuidenwind is weer opgestoken in Zuid-China en dus ook in Shenzhen. De zuidenwind brengt vochtige oceaanlucht met zich mee en dat merk je aan alles. Aangezien het in de zomer hier heel erg veel regent, vreesde ik dat dit natte gevoel de hele zomer zou aanhouden. De zomers zijn ondanks de vele regen echter droger binnenskamers. De hitte zorgt ervoor dat al het vocht direct weer verdampt. Nog een maand dweilen en dan is de zuidenwind weer over, dan even profiteren van goed weer en op naar de snikhete en vochtige zomer. Ach, elk land heeft z’n voor- en nadelen :)

Naar de kapper en hardlopen 

zondag, 12 maart 2006

Ik zit hier nu alweer meer dan twee maanden en het werd dan ook hoog tijd om naar een kapper te gaan. Je hebt in China kappers en kappers. Wanneer je allemaal jonge dames in korte rokjes op een rijtje ziet zitten in paars/roze licht, dan hoef je niet te verwachten dat je haar bijzonder goed geknipt zal worden. Deze ‘kappers’ gebruiken de dekmantel puur omdat prostitutie officieel verboden is in China. Een verbod zegt in China overigens niet zoveel, want net als rechts inhalen wordt het gewoon gedoogd. Verder zijn er talloze normale kappers die variŽren van extreem goedkoop (10 yuan) tot goedkoop (35 yuan). Wanneer je naar een kapper gaat, wordt eerst je haar zeer uitgebreid gewassen en je hoofd gemasseerd. Daarna worden je armen, benen en rug gemasseerd. Dit gebeurt allemaal vrij uitgebreid door dames en de kappers zijn over het algemeen mannen. De kapper die ik had, wilde me eerst zo’n traditionele ‘Westerse’ look geven met een scheiding..arggg.. ik dus gebaren met mijn handen dat er gel in moest en dat het best door de war mocht en uiteindelijk zit het nog best goed, hoewel het de volgende keer wel wat korter kan. Wanneer je dus op vakantie gaan naar China, zou ik zeker aanbevelen om je haar hier te laten knippen.

’s Avonds zijn we weer gaan hardlopen in het park hier vlakbij. Onze conditie wordt inmiddels steeds beter en Xiaoxiong heeft zelfs voor het eerst twee volledige rondjes hardgelopen! De lengte van een rondje door het park hebben we geschat met behulp van Google Earth zoals je hieronder kunt zien. Het terrein is echter verre van vlak dus we verwachten dat de totale lengte van een rondje ongeveer 1.45km is, net iets korter dan wanneer ik thuis om de wijk hardloop (1.55km).








Gong bao ji ding 

donderdag, 9 maart 2006

Vandaag hebben we erg lekkere “gong bao ji ding” gemaakt (’gong bao’ is een bepaalde stijl) (ji = kip) (ding = kleine blokjes). Het is een traditioneel gerecht uit de provincie Sichuan dat vrij heet/kruidig is. Aan de basis staat kip, rode chili’s en nootjes. Degenen die op mijn afscheidsborrel zijn geweest hebben al kennis gemaakt met mijn eigen variant, maar we hebben het recept nu verbeterd.

Ingredienten:
350 gram kipfilet, in blokjes van ongeveer 1.5cm gesneden. (Ongeveer 175 gram per persoon)
ongeveer 10 kleine droge rode chili’s
3 teentjes knoflook
3 plakjes verse gember
3 lente-uitjes of vergelijkbare groenten
handvol nootjes (bijvoorbeeld ongezouten cashew)
olie om in te bakken
1 groene paprika

marinade:
sap van ľ citroen
2 eetlepels soyasaus (verschillende soorten kun je gewoon mixen)
1 theelepel wijnazijn
1 eetlepel maÔzena
1 volle theelepel sambal

saus:
3 theelepels suiker
ĺ theelepel maÔzena
1 theelepel donkere sojasaus
1 theelepel lichte sojasaus
3 theelepels Chinese wijnazijn
1 theelepel sesamolie
1 eetlepel kipbouillon of water

  • 1. snij de kip in blokjes en laat het zo lang mogelijk marineren in de marinade (bijvoorbeeld een uur)
  • 2. snij de gember in drie plakjes, snij de teentjes knoflook in twee delen als ze groot zijn en verwijder de meeste zaadjes uit de droge chili’s en deel ze in tweeŽn.
  • 3. snij de paprika in kleine vierkante stukjes van ongeveer 1.5cm en de lente-ui in stukjes van ongeveer even lange stukjes
  • 4. zet een wok op het vuur en bak de paprika er even droog in zonder olie en haal de paprika dan uit de pan
  • 5. doe flink wat olie in de lege wok en bak even de gember, rode chili’s en knoflook zodat de olie geurig wordt
  • 6. net voordat de chili aan dreigt te gaan branden, doe je de al de kipblokjes in de pan
  • 7. wanneer de kip een beetje is aangebakken (wit geworden) doe je de droge paprika-stukjes en de lente-ui erbij en bak je nog even door
  • 8. vervolgens voeg je de saus toe en bak je totdat de saus dik is geworden
  • 9. dan voeg je de nootjes toe

eet smakelijk, let op dat je niet de gember, rode peper, lente-ui of knoflook opeet. Die zijn puur voor de smaak van de kip toegevoegd en worden gewoonlijk niet opgegeten.

Je kunt het natuurlijk makkelijk variŽren. Als je het wat scherper wilt, meer sambal en rode chili’s toevoegen.

“Peking Express: De Mekong Route” weer van start 

donderdag, 9 maart 2006

Peking Express, een van mijn favoriete programma’s van de afgelopen twee jaren, is weer gestart. Helaas kan ik dit keer Peking Express niet zelf kijken op de Nederlandse of Belgische televisie, want het belooft weer leuk te worden.

Dit jaar volgt men weer een volledig nieuwe route. Van de Mekongdelta in Vietnam naar het oude Khmerrijk in Cambodja, van de dichte jungle in Laos naar de bergstammen in de Gouden Driehoek, van Zuid-China tot de bergtoppen in het mystieke Tibet. Bovendien is er meer aandacht voor cultuur en zijn de regels veranderd. Wie als laatste binnenkomt bij een etappe, moet de race verlaten. Er wordt dus niet meer met punten gewerkt en dat zal dus stressen worden voor de deelnemers.

Peking Express: De Mekong Route is vanaf zondag 5 maart om 20.30 uur te zien op NET 5 en vanaf donderdag 9 maart van 21:10 tot 22:30 op VT4 in BelgiŽ.

Zie voor meer informatie:
http://pekingexpress.net5.nl
http://www.vt4.be/pekingexpress/





Peking Express: De Mekong Route

Computerboeken en kaarten 

zondag, 5 maart 2006

Na het bezoek aan de tandarts (zie hieronder) zijn we ook naar een van de grotere boekwinkels gegaan om kaarten te kopen. Die zijn namelijk nergens te koop! Je zou verwachten dat je in een normale boekwinkel wel wat ansichtkaarten kan kopen, maar niet dus. We hebben eerst wat rondgekeken in de winkel en gelukkig bleken ze ook Engelstalige computerboeken te hebben. Ik heb mijn collectie dus uitgebreid met de volgende boeken:

  • Refactoring to Patterns door Joshua Kerievsky (rond de 350 pagina’s) voor 49 yuan
  • Classic Data Structures in Java door Timothy Budd (ongeveer 580 pagina’s) voor 43 yuan
  • Algorithm Design door Jon Kleinberg en …va Tardos (meer dan 800 pagina’s) voor 68 yuan
  • Learning Chinese Characters from Ms. Zhang voor 33 yuan

Zeer nuttige naslagwerken over informatie die je niet snel op internet zal vinden. De prijzen van de boeken zijn natuurlijk ook een fractie van wat je er in Nederland voor zou betalen. Helaas bleek de ansichtkaartenafdeling dicht te zijn na onze inkopen. Misschien kan ik volgende week weer eens kijken of de ansichtkaarten-stand van het postkantoor wel open is.

Tandarts in China 

zondag, 5 maart 2006

Xiaoxiong heeft een goed gebit, maar had al sinds enige tijd gele aanslag (plak) op sommige tanden. De laatste week werd haar tandvlees een beetje bloederig dus op aandringen van mij zijn we naar een tandarts geweest. Dat gaat heel anders dan in Nederland; Chinezen gaan namelijk zelden tot nooit naar de tandarts. De laatste keer dat ze een tandarts had gezien was in kleuterschool.

Eerst hebben we op internet gezocht naar wat tandartsen in Shenzhen. Gelukkig hebben de meeste ziekenhuizen websites en sommigen hebben zelfs prijslijsten. Vervolgens een paar tandartsafdelingen gebeld om te informeren naar de kosten. Een bepaald ziekenhuis/instituut was speciaal gericht op mondziekten en aanverwante dingen en bovendien waren ze vrij goedkoop. Bus gepakt en naar dat ziekenhuis aan de andere kant van Shenzhen. Je loopt daar gewoon naar binnen naar de kassa, zeg wat je wilt en je krijgt een briefje. Met dat briefje ga je naar ťťn van de tandartsen die je even onderzoekt en dan wordt de behandeling besproken. Vervolgens betaal je de kosten van die behandeling en wandel je weer terug naar de tandartsen waar je gelijk geholpen wordt. In dit ziekenhuis hadden ze 4 kamers naast elkaar met in elke kamer twee grote tandarts-stoelen en apparatuur. Van buitenuit kun je gewoon kijken hoe andere mensen onder het mes gaan. Xiaoxiong had gelukkig geen gaatjes en het verwijderen van de plak duurde een half uurtje. De spullen kwamen allemaal gewoon uit steriele ongeopende verpakking en het zag er prima uit. Daarna schreef de tandarts nog wat medicijnen tegen de infectie voor.

De kosten? 134 yuan voor het verwijderen plak en consult en 24 yuan voor twee medicijnen. Geen wachtrij, geen afspraak en voor zo’n 16 euro waren we dus klaar! Gaatjes vullen kostte tussen de 100 en 300 yuan voor de geÔnteresseerden. Mocht je dus wat achterstallig onderhoud hebben, kun je gerust in China je gebit laten behandelen :)



spacer.png, 0 kB
rightborder
© 2006-2011 StartInChina.com - News and tips from Shenzhen, China